Friday, August 17, 2007

మన కైలాసగిరి సూసినావేటి...

మాస్టారూ, మా విశాఖ గురించి చెప్పాలంటే మాటలు వెతుక్కోనవసరం లేదండీ..., కదిలే కాళ్ళతో పాటూ నోరు కూడా మెదులుతూ ఉంటుంది...., నా తీయని జ్ఞాపకాల రొద మిమ్మల్ని వెంటాడుతుంది.......                                                                                       
ముందుగా మీరు ఎక్కడో దూరప్రాంతం నుండి వెళ్లారనుకుందాం, మీరు ట్రేన్ దిగగానే ఆది ఏ కాలం ఐనా కావచ్చుగాక, ఓ పిల్లగాలి అలా పలకరించి పోతుంది, ఆహా అనుకుంటూ అలా ఉండిపోకూడదూ......, అహా, ఓ రెండు అడుగులు అలా వేస్తారా, బాబూ ఆటో కావాలేటీ తమరికి......, అంటూ తమకు మాత్రమే సొంతమైన ఓ యాసలో పలకరింపు,  ఆశ్చర్యపోయేలోపు మరికొన్ని మర్యాదపూరిత వచనాలు.......                                        
మీరు కానీ పొద్దున్నే దిగితే నాదొక సలహా, తెల్లవారే వేళ ఖాళీగా ఉన్న రోడ్ల పై అలా నడుస్తూ పొండి, మస్తు ఎంజాయ్ చేస్తారు, నిజం నన్ను నమ్మండి, ఇంతకీ ఎక్కడకు వెళ్దామనుకుంటున్నారో తమరు, ఆది కానీ మధ్యాహ్నమైతే, నన్ను అడిగితే ఫ్రెష్ అయి అల్ కైలాసగిరి వెళ్ళమంటాను.                                                                        
అసలు ఆ కొండకు వెళ్లే దారే మంచి సరదాగా ఉంటుంది, ఓ వైపు కొండ , మరో వైపు ఎగిసిపడే అలలు, ఓపిక ఉంటే స్టెప్స్ ఎక్కి వెళ్ళటమే ఉత్తమం, టాప్ చేరేలోపు కొన్ని కవితలే వస్తాయో, కథలే రాస్తారో, ఓ సంచి నిండా మధుర జ్ఞాపకాలే దాచుకుంటారో మీ ఇష్టం........, పైకి చేరాక ఏటన్నా వెళ్లండి పర్లేదు , సర్లే ముందుగా టైటానిక్ వ్యూ లో తోసుకుంటున్న జనాన్ని దాటుకుని మీరూ తొంగి చూడండి, ఇక ఈ భూమికి ఆ చివర సముద్రమే ఉందనిపించట్లేదూ, తల తిప్పి అన్ని వైపులా చూడండి మాస్టారూ , కొన్ని క్షణాలు ఈ జనాలు, జననాలు, మరణాలు అన్నీ మార్చిపోతారు, ఎప్పుడో ట్రేన్ దిగినప్పుడు పలకరించిన పిల్లగాలి ఇప్పుడు కుదురుగా కూర్చుని మీకు కహానీలు చెప్తుంది......., కదలండి మాస్టారూ ఇంకా చాలా ఉన్నాయ్, మీకోసం తివాచీలు అదే గడ్దివిలెండి పరిచి కైలాసగిరి ఆహ్వానిస్తుంది.                  

ఈ విశాఖ అందాలు చూసి ఎప్పుడో ఇక్కడికి తరలివచ్చిన ఆ ఆదిదంపతులను చూడండి, వాళ్ళు చెప్తారు ...ఈ సాయంత్రం, సముద్రం, ఈ జనసందోహం వాళ్లకెంత ఉల్లాసం కలిగిస్తున్నాయో, అందుకే చల్లని చూపుతో ఈ ప్రకృతిని పలకరిస్తున్నారు, పరవశింపచేస్తున్నారు, పరిరక్షిస్తున్నారు......, ఈ జనసముద్రం దాటుకుని వస్తానంటే మీకో ప్రశాంతమైన చోటు చూపిస్తా, అడుగో అక్కడ కనపడుతుందే, ఆ గ్లోబు వైపు కదలండి, దారిలో మీకో మందిరం కన్పిస్తుంది, లోనికి వెళ్ళి మీ ఐహిక బాధల ఆవలి గట్టును కొంచెం సేపు ధ్యానం లో చూసిరండి....,

ఈ కొండపైనుంచి తెన్నేటి పార్క్ ని చూడటం ఓ అందమైన అనుభూతి, ఎవరో తోటమాలి ఒక్కొక్క గడ్డి మొక్క ని అమర్చుకుంటూ పోతే , చిరు జల్లులు అప్పుడప్పుడు ఆ మొక్కలకు పచ్చ రంగులు చల్లుతూ ఉంటాయి, ఒకప్పుడు ఈ కైలాసగిరి , తెన్నేటి పార్క్ కలసి ఉండేవేమో, చూడటానికి రెండు కళ్ళు సరిపోనీ ఈ అందాన్ని చూడటానికి వస్తున్న కొన్ని వేల కళ్ళను చూసి ఓ మెలికల రహదారి తో వేరు చేశారు, పాపం కదూ, సరే కానీ , మీరు వెళ్ళి నప్పుడు వర్షాకాలం ఐతే శంఖు చక్ర నామాలున్న భవంతి ని ఎక్కి మెరిసే మెరుపులు చూడండి...., ఆ చాటున కైలాసగిరి ని తమ కాంతి లో చూసుకోవాలన్న వాటి ఆతృత ను చూడండి...., మీరు ఇప్పుడు చూస్తున్న కైలాసగిరి ని చూడాలని సంవత్సరాల తరబడి అలసిపోకుండా ఎగిసిపడుతున్న ఆ అలలను చూడండి....., నాలుగుదిక్కులను కలుపుతూ ఈ బిజీ లైఫ్ లో కూడా నెమ్మదిని చూపే విశాఖను చూడండి..... 

చీకటి పడిందని కంగారు పడాల్సిన పనిలేదు....... ఇక్కడి జనాల మంచితనం, ఆనందం ,ఈ ప్రశాంతత ఎప్పుడూ వెలుగులు చిమ్ముతూనే ఉంటాయ్ కానీ చిన్నగా రండి మాస్టారూ, రేపు ఇంకో చోటికి వెళ్దాం.

2 comments:

విహారి(KBL) said...

మీ ఆర్టికల్స్ లొ ఫొటొలు కూడా జత చేస్తే బాగుంటుంది.

రాధిక said...

అద్భుతం గా వర్ణించారండి.మొదటి సారి విశాఖలో కాలుపెట్టినప్పుడు అచ్చు మీరు చెప్పినట్తే జరిగినట్టు జ్ఞాపకం.నా మొదటి ఓటు ఆర్కే బీచ్ కయితే రెండవ ఓటు కైలాశగిరికి.